فولاد اکستروژن سرد

فولاد اکستروژن سرد

فولاد اکستروژن سرد (Cold Extrusion Steel)

مقدمه

فرایند اکستروژن سرد عبارت است از ورود مواد اولیه مثل میله، گرده، چهار پهلو و سیم به قالب و ایجاد فشار از طریق پرس جهت تغییر شکل مواد و ایجاد شکل دلخواه که در دمای اتاق انجام می شود و هرگونه افزایش دما مربوط به آزاد شدن انرژی حین تغییر شکل است. این فرایند می تواند با توجه به طراحی جهت حرکت سنبه و سیلان مواد، به دو صورت مستقیم و غیر مستقیم انجام شود. از مزایای این روش می توان به صرفه جویی در مصرف مواد، عدم اکسیداسیون و دکربوراسیون سطحی، دقت ابعادی بالا، کیفیت سطح خوب و کاهش هزینه های ماشینکاری، سنگ زنی و پولیش، و افزایش استحکام در اثر فرایند کارسرد اشاره کرد. افزایش کربن و عناصر آلیاژی فولاد اولیه باعث سخت شدن آن و کاهش قابلیت اکستروژن سرد و کاهش عمر قالب می شود. لذا در برخی موارد انجام عملیات آنیل و کروی کردن قبل از شکل دهی ضروری می باشد. همجنین وجود عناصر گوگرد و سرب و همچنین ناخالصی های غیر فلزی اکسیدی و سیلیکاتی باعث کاهش قابلیت شکل پذیری می گردد. نرخ کارسخت شدن بالا در فولادهای زنگ نزن نیز باعث دشواری این فرایند هنگام بالا بودن میزان تغییر شکل شده و گاهی لازم است این فرایند در چند مرحله و با عملیات حرارتی میان مرحله ای انجام پذیرد. این روش معمولاً برای ساخت قطعات در تیراژ بالا مثل تیوب های فشاری، قطعه خام چرخ دنده، سیلندر، پیستون و بسیاری از قطعات خودرو استفاده می شود.

فرایند کله زنی سرد که به نوعی فورج یا آهنگری سرد محسوب می شود از طریق ضربه زدن به قطعه اولیه و تحت فشار قرار دادن آن بین دو طرف قالب ایجاد می شود که معمولاً باعث افزایش سطح مقطع در بخشی از قطعه شده و برای ساخت قطعاتی مثل پیچ و پرچ استقاده می شود. این فرایند از لحاظ مواد اولیه و خواص شباهت زیادی با فرایند اکستروژن سرد دارد.

دسته­ بندی

فولادهای اکستروژن سرد در چهار گروه تقسیم بندی می شوند.

گروه 1 (Part 2)

فولادهایی که بعد از کار سرد نیازی به عملات حرارتی ندارند. این گروه از فولادها معمولاً فولادهای ساده کم کربن مثل فولاد AISI 1010 هستند.

گروه 2 (Part 3)

فولادهایی که از طریق عملیات سختکاری سطحی سخت می گردند. این گروه شامل فولادهای سمانته کربنی و فولادهای کم آلیاژ و کم کربن شامل عناصر کرم، نیکل و مولیبدن مثل فولاد AISI 5115 است.

گروه 3 (Part 4)

فولادهایی که عملیات حرارتی کوئنچ-تمپر جهت افزایش استحکام روی آن ها صورت می پذیرد. این گروه شامل فولادهای کربنی یا کم آلیاژ با مقدار کربن متوسط مثل فولاد AISI 4140 است.

گروه 4 (Part 5)

فولادهای زنگ نزن. این گروه شامل انواع فولادهای آلیاژی زنگ نزن یا همان استنلس استیل ها مثل AISI 304، AISI 316، AISI321 و  AISI 410 با مقدار بالای عناصر کرم و نیکل می باشد.

استانداردها

استاندارد EN 10263 که در پنج قسمت یا پارت نوشته شده است، به تبیین انواع فولادهای اکستروژن سرد و کله زنی سرد و خواص و ویژگی های آن ها می پردازد. برخی از معروف ترین این فولادها به ترتیب گروه بندی ذکر شده در بالا عبارت اند از:

Part 2: WN 1.0213, WN 1.0234, WN 1.0303, WN 1.0411, WN 1.5113

Part 3: WN 1.1132, WN 1.5701, WN 1.5522, WN 1.6523, WN 1.7131

Part 4: WN 1.1092, WN 1.5408, WN 1.6582, WN 1.7033, WN 1.7225

Part 5: WN 1.4006, WN 1.4301, WN 1.4401, WN 1.4541, WN 1.4462

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پروژه ها


اطلاعات تماس


ساعات کاری


شنبه
8:00 تا 16:00
یک شنبه
8:00 تا 16:00
دو شنبه
8:00 تا 16:00
سه شنبه
8:00 تا 16:00
چهار شنبه
8:00 تا 16:00
پنج شنبه
8:00 تا 14:00
جمعه
تعطیل