(CK10)

فولاد DIN WN 1.1121 یا DIN Ck10 جزء فولادهای کم کربن (سمانته)، کم استحکام و شکل پذیر با قابلیت ماشین کاری است. سطح این آلیاژ با عملیات کربورایزینگ سخت می شود، در حالی که مغز آن نرم باقی می ماند. این آلیاژ برای ساخت اجزای دستگاه هایی که نیاز به سختی سطحی دارند و همچنین برای ساخت اتصالات با شکل دهی سرد استفاده می شود. این فولاد در مقایسه با سایر فولادهای کربنی از هدایت حرارتی بالایی نیز برخوردار است.

ترکیب شیمیایی (درصد وزنی)

C-Min
0.07%
C-Max
0.13%
Si-Min
0.0%
Si-Max
0.40%
Mn-Min
0.30%
Mn-Max
0.60%
P-Min
0.0%
P-Max
0.035%
S-Min
0.0%
S-Max
0.035%

خواص مکانیکی

استحکام کششی از
400MPa
استحکام تسلیم از
178MPa
ازدیاد طول از
7%
کاهش سطح مقطع از
-1%
سختی تا
131HB

عملیات حرارتی

کار گرم از
850°C
کار گرم تا
1150°C
آنیل از
650°C
آنیل تا
700°C
سخت کاری از
880°C
سخت کاری تا
920°C
تمپر از
150°C
تمپر تا
200°C

استانداردها

DIN (German)
Ck10
BS(British)
En2A
JIS (Japan)
S10C
GB (China)
10
AFNOR(France)
C10RR
AISI(USA-SAE)
1010
UNI (Italy)
2C10
GOST (Russia)
10
SS (Sweeden)
1265