فولاد عملیات حرارتی پذیر

فولاد عملیات حرارتی پذیر

فولاد عملیات حرارتی پذیر (Heat Treatable Steels)

مقدمه

فولاد عملیات حرارتی پذیر به فولادی گفته می شود که مقدار کربن آن در محدوده ی متوسط قرار دارد (معمولاً بین 0.20 تا 0.5 درصد) و می توان با عملیات حرارتی کوئنچ-تمپر ساختار مارتنزیتی در آن ایجاد کرد. به همین دلیل به آن ها فولادهای کوئنچ تمپر نیز گفته می شود. ساختار مارتنزیتی باعث می شود سختی، استحکام تسلیم و شکست آلیاژ افزایش یابد. میزان سختی نهایی با انتخاب شرایط آستنیته کردن و محیط خنک کاری و مهم تر از آن دما و زمان تمپر قابل تغییر و تنظیم است. زیرا فاز مارتنزیت بدون تمپر بسیار ترد و شکننده است و معمولاً عملیات تمپر جهت اصلاح آن و ایجاد مارتنزیت تمپر شده که از انعطاف پذیری بیشتری برخوردار است لازم می باشد. تعیین سیکل عملیات حرارتی و محیط خنک کاری که می تواند آب، روغن، نمک مذاب یا هوا باشد، تابعی از ترکیب شیمیایی، ابعاد و اندازه، تولرانس ابعادی، ساختار قطعه قبل از عملیات حرارتی، حساسیت و کیفیت سطحی و همچنین کاربرد مورد نظر می باشد.

وجود عناصر آلیاژی مثل کرم، نیکل، مولیبدن و وانادیم در برخی از این فولادها باعث می شود قابلیت عملیات حرارتی و سختی پذیری افزایش یافته و ساختار همگن تر در سطح و مغز قطعه ایجاد شود. در چنین شرایطی استحکام و ضربه پذیری قطعه به طور کلی افزایش می یابد و مقاومت به خوردگی و اکسیداسیون و حتی استحکام دمای بالا نیز می تواند بهبود یابد. در مقادیر کربن کمتر از 0.3 وضعیت جوش پذیری نیز مناسب است، اما در مقادیر بالاتر کربن شرایط دشوار شده و عملیات پیش گرم و پس گرم و فرایند جوشکاری بسیار اهمیت می یابد.

این فولادها با توجه به استحکام بالای آن ها پس از عملیات حرارتی در ساخت قطعاتی که تحت بارگذاری شدید کششی، خمشی و پیچشی قرار دارند مثل شفت، محور، میل اتصال، پروانه، چرخ دنده، دیسک، پیچ و مهره، میل لنگ، پین و خار، ابزار، قطعات فورج، غلطک و شاتون کاربرد دارند.

دسته­ بندی

فولادهای عملیات حرارتی پذیر را می توان با توجه به ترکیب شیمیایی آن ها در دو نوع فولادهای ساذه ی کربنی و فولادهای آلیاژی جای داد. فولادهای کربنی مثل فولاد Ck22 و Ck45 فاقد عناصر آلیاژی بوده و با توجه به مقدار کربن آن ها طبقه بندی می شوند.  اما فولادهای آلیاژی مثل Mo40 و VCN حاوی مقدار کمی از عناصر آلیاژی نیز هستند و مقدار و نوع این عناصر آلیاژی و همچنین مقدار عنصر کربن تعیین کننده ی گریدهای مختلف آن است.

استانداردها

استانداردهای DIN 17200 و BS EN 10083 به تبیین انواع فولادهای کوئنچ تمپر و خواص آن ها می پردازند. برخی از معروف ترین این فولادها در استاندارد آلمانی عبارت اند از:

WN 1.1151, WN 1.1158, WN 1.1181, WN 1.1186, WN 1.1191, WN 1.1221, WN 1.7020, WN 1.7030, WN 1.7218, WN 1.7220, WN 1.7225, WN 1.7220, WN 1.6511, WN 1.6582, WN 1.6580, WN 1.8159, WN 1.7707

 

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پروژه ها


اطلاعات تماس


ساعات کاری


شنبه
8:00 تا 16:00
یک شنبه
8:00 تا 16:00
دو شنبه
8:00 تا 16:00
سه شنبه
8:00 تا 16:00
چهار شنبه
8:00 تا 16:00
پنج شنبه
8:00 تا 14:00
جمعه
تعطیل